Radu Invades Poland – przegląd filmów Radu Jude - Kino Kultura - Stowarzyszenie Filmowców Polskich, Mazowieckie, Warszawa

Jeden z najbardziej innowacyjnych twórców współczesnego kina, erudyta, prowokator i doktor Van Helsing, który w swoich filmach niestrudzenie walczy z upiorami współczesnego kapitalizmu. Nagradzany w Cannes, Berlinie i na Sundance Radu Jude zostanie bohaterem przeglądu, który odbędzie w Kinie Kultura w dniach 14-16.08.

W programie znajdą się będący kampową fantazją na temat słynnego popkulturowego mitu „Dracula” oraz eseistyczny, wykpiwający naiwny charakter najntisowych snów o potędze dokument „Osiem pocztówek z Utopii”. Ukoronowaniem przeglądu będzie przedpremierowy pokaz najnowszego filmu reżysera, pokazywanego na tegorocznym festiwalu w Cannes „Dziennika panny służącej”, będącego uwspółcześnioną wariacją na temat francuskiej powieści, którą przed laty przenosił na ekran Luis Buñuel.

Harmonogram pokazów:

14 sierpnia, godz. 20:00 

"Dracula" (2025) - Bilety dostępne TUTAJ

Film o Draculi nakręcony w Transylwanii. Co zawiera? Polowanie na wampiry. Zombie i Dracula przerywający strajk. Opowieść science fiction o powrocie Włada Palownika. Adaptacja pierwszej rumuńskiej noweli o wampirach. Historia miłosna. Film montażowy wykorzystujący klasyczny film o wampirach. Wulgarna opowieść ludowa. Kiczowate historie generowane przez sztuczną inteligencję. I wiele innych atrakcji w filmie poświęconym tej kinowej legendzie. Film zawiera treści nieodpowiednie dla osób poniżej 18 roku życia. 

15 sierpnia, godz. 18:30

"Osiem pocztówek z Utopii" (2024) - Bilety dostępne TUTAJ

Radu Jude i ceniony filozof Christian Ferencz-Flatz zapraszają na jedyne w swoim rodzaju seminarium z antropologii nieczystości. Badają audiowizualne śmieci, jakie pozostawił po sobie świat rumuńskiej reklamy z czasów transformacji ustrojowej. Trzeba przyznać, że groteskowy potencjał ich znalezisk jest imponujący, nawet biorąc pod uwagę wschodnioeuropejskie standardy. Z przywołanych na ekranie szalonych wizji marketingowców wyłania się tyleż zabawny, co przerażający obraz świata, w którym konsumpcja jest dobra na wszystko. Rynek uleczy więc świeże traumy związane z rządami Ceaușescu, przypomni o chwalebnej historii i zneutralizuje całkiem współczesne kompleksy wobec Niemców. Intelektualna naiwność i zamiłowanie do wizualnego bezguścia były w okresie transformacji zaskakująco demokratyczne – emanowały zarówno z amatorskich reklam lokalnych tancbud, jak i realizowanych za wielkie pieniądze spotów międzynarodowych korporacji. Na szczęście Jude i Ferencz-Flatz nie ograniczają się przy tym do biernej i stosunkowo łatwej „beki z najntisów”. Między wierszami przemycają przekonanie, że akwizytorzy kapitalizmu ubrali dziś droższe garnitury i nieco lepiej maskują prawdziwe intencje, ale w praktyce wciskają nam dokładnie ten sam kit.

Źródło: Piotr Czerkawski, Nowe Horyzonty

16 sierpnia, godz. 18:00

"Dziennik panny służącej" (2026) - Bilety dostępne TUTAJ

Po seansie odbędzie się spotkanie z Radu Jude, które poprowadzi kurator Kina Kultura Piotr Czerkawski

Rozgrywający się we współczesnym Paryżu Dziennik panny służącej Radu Jude to wariacja na temat dekadenckiej powieści Octave’a Mirbeau. Słynny utwór pisarza anarchisty stał się szczególnie głośny w czasie afery Dreyfusa, skandalu, który obnażył głęboko zakorzenione uprzedzenia i trwale wpłynął na europejską politykę. Nie trzeba jednak znać książki Mirbeau czy jej głośnych adaptacji filmowych Jeana Renoira i Luisa Buñuela, by zanurzyć się w nowym dziele Radu Judego. Źródłowy tekst uruchamia jednak fascynujące analogie, dzięki którym ta slapstickowa szarża na współczesne formy niewolnictwa zyskuje dodatkową głębię. U Judego Gianina, rumuńska migrantka mieszkająca u pracodawców, prowadzi dom zamożnej, pseudointelektualnej pary. Jej los odbija się w historii Célestine, bohaterki powieści Mirbeau. Wieczorami na życzenie gospodarzy Gianina przygotowuje się do amatorskiej inscenizacji Dziennika panny służącej. W wolnych chwilach rozmawia z córką, która mieszka z babcią i cierpliwie znosi nieobecność matki utrzymującej rodzinę z zagranicy. Wszystko idzie zgodnie z planem Gianiny – do czasu. Najnowszy film ulubieńca publiczności kina autorskiego, a zarazem jego najbardziej prowokacyjne dzieło, okazuje się zaskakująco czułą satyrą społeczno-ekonomiczną. Bohaterka przedstawia siebie jako apolityczną, posłuszną i niemal niewidzialną członkinię klasy służącej, ale właśnie dzięki niej film pokazuje, że ponad sto lat później mechanizm wyzysku wciąż działa bez zakłóceń.

Źródło: Dorota Lech, Nowe Horyzonty

Partnerem przeglądu jest Rumuński Instytut Kultury w Warszawie