Jolanta Rudzka-Habisiak. Złote jajo - Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, Mazowieckie, Orońsko

Jolanta Rudzka-Habisiak od lat pozostaje jedną z najbardziej charakterystycznych postaci łódzkiego środowiska artystycznego, rozwijając swoją twórczość na styku tkaniny unikatowej, rzeźby i wzornictwa. Jej dorobek obejmuje zarówno realizacje przekraczające granice tradycyjnie pojmowanej tkaniny, jak i obiekty, w których forma i materia nabierają rzeźbiarskiego ciężaru. Artystkę wyróżnia umiejętność łączenia skrupulatności warsztatowej z nieograniczoną swobodą wyobraźni – precyzyjnej konstrukcji z lekkością gestu, rygoru formy z fantazją. W jej pracach wyczuwalne jest stopniowe otwieranie się na własną intuicję twórczą oraz refleksja nad naturą samego aktu tworzenia, charakterystyczna dla sztuki nowoczesnej i współczesnej.

Wystawa „Jolanta Rudzka-Habisiak. Złote jajo” prezentuje dorobek ostatnich trzech dekad – okresu szczególnie intensywnego rozwoju przestrzennych realizacji artystki. To czas, w którym materia – skóra, jedwab, a także papier – staje się budulcem monumentalnych struktur, instalacji o rzeźbiarskim charakterze i kompozycji angażujących całą przestrzeń ekspozycji. Wśród nich znajdują się prace rozpięte między eksperymentem formalnym a bardziej klasycznym podejściem do tkaniny, a także obiekty odczytywane metaforycznie, tworzące odrębny, poetycki język oparty na skojarzeniach i symbolach.

Jednym z takich znaczących punktów w jej praktyce jest The Egg – niewielki, papierowy obiekt, który staje się pretekstem do podjęcia uniwersalnych tematów początku, przemiany i kreacji. Figura jaja, obecna w wielu kulturach jako symbol narodzin i kosmicznego ładu, otwiera drogę do interpretacji całej twórczości Rudzkiej-Habisiak. Jej prace często noszą literackie tytuły, które dopełniają sens dzieła, lecz nie narzucają jednoznacznego odczytania. Artystka rzadko porządkuje swoje realizacje w cykle o charakterze formalnym – w centrum jej zainteresowania stoi proces, organiczny rozwój form, ich wzajemne przenikanie i dialog pomiędzy abstrakcją a rzeczywistością.

Prezentowana premierowo na wystawie seria „Fruktony” stanowi najnowszy etap tego wielowymiarowego rozwoju. To kolekcja rzeźbiarskich bytów z pogranicza fantastyki, mitu i futurystycznego imaginarium, inspirowana m.in. estetyką subkultury punk. Powstawanie tych obiektów wiązało się z eksperymentem – artystka współtworzyła je przy udziale sztucznej inteligencji, prowadząc dialog z algorytmem, generując kolejne warianty, aż do momentu, gdy wizualny trop odpowiadał jej intuicji twórczej.

Powstały w ten sposób formy, które – jak zauważa sama Rudzka-Habisiak – niosą w sobie „subtelny oddech nierealnej natury”: delikatność, spokój i ulotność, jakby były zawieszone tuż obok rzeczywistości. „Fruktony” tworzą nowy, odmienny kosmos – świat rozwijający się na przecięciu ludzkiej wyobraźni i cyfrowej fantazji.