Łukasz Skąpski | Rysunki cieniem - Filharmonia im. Mieczysława Karłowicza w Szczecinie, Zachodniopomorskie, Szczecin

Serie niewielkich instalacji z patyków i trzcin oraz fotografii, wykonywanych na plaży w Kuźnicy na Półwyspie Helskim; patyki i trzciny wetknięte w piasek, rzucały cień przy słonecznej pogodzie, tworzący ulotne rysunki.

…cykl prac powstał właściwie przypadkiem. [...] pojechałem po raz pierwszy od wielu lat na wakacje nad morze i strasznie się nudziłem, bo nie jestem przyzwyczajony do kompletnej bezczynności na plaży. Leżały tam patyki i zacząłem z nich robić małe rzeźby, jakieś konstrukcje... Potem (…) zacząłem się bawić cieniem.

Łukasz Skąpski, Przyglądać się temu, co się dzieje. Rozmowa Romana Lewandowskiego z Łukaszem Skąpskim, artpapier.pl, nr 17(41), 2005*

***

Od zegara słonecznego różni je to, że nie mierzą czasu ludzkiego, mierzą swój własny czas, czas przemian formy, czas rozpadu i powrotu następnego dnia) do własnej definicji…

Łukasz Skąpski, cytat za: Karolina Sobotka, Łukasz Skąpski, 16.00, „Obieg“ nr 63/64/65, 1994

***

Moje świetlne prace poddają się przemijaniu z naturalną łatwością. Istnieją dopóki świeci słońce, dopóki wiatr nie przewróci patyków, nie zaleją ich fale lub nie zniszczy noga człowieka. Są stworzone po to, by przeminąć, nie żeby trwać, podtrzymując złudzenie trwałości (…). Paradoksalnie jednak, bardziej niż twory trwałe, odnoszą się do wieczności, do niezmienności praw rządzących naturą.

Łukasz Skąpski, katalog wystawy „16.00 (Łuk)”, Galeria Zderzak, Kraków, 1994

***

Nasza ludzka kondycja jest naznaczona kruchością. Jak patyki na plaży podlegamy historii, upokorzeni przez czas. [...] Patyki i słomki, rysujące swoim cieniem wykresy na piasku, są ludzkie i wieczne. Są kruchymi symbolami przewidywalności natury, niezawodności jej praw. Wiemy, że słońce znowu wzejdzie, że czas będzie mijał, geometria rysunku odnowi się, pogoda będzie zmienna, po przypływie nadejdzie odpływ.

Rebecca Drew, The Point/Łukasz Skąpski, przeł. Maciej Głogoczowski, katalog wystaw „Udogodnienia duchowe“, Stara Galeria oraz „Reguła“, Galeria Labirynt, BWA Lublin i SpFa 1999

***

Żeby robić te „rysunki“ musiał pracować szybko i sfotografować wydarzenie w optymalnym momencie, jako rodzaj dokumentu lub świadectwa jego istnienia. Znaczące jest też także, że Skąpski używa aparatu fotograficznego, żeby uchwycić te szkice i zachować je w czasie.

Ingrid Swenson, The Darker Side of Light, „Light Works. Łukasz Skąpski“, Stour Valley Arts, King‘s Wood, Challock Kent 2000