Słodkiego, miłego życia. Między sztuką, konsumpcją i rzeczywistością społeczną - Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu, Kujawsko-Pomorskie, Toruń

Szeroko rozumiana metafora konsumpcji oraz przypisana jej charakterystyczna estetyka – oparta na języku reklamy oraz wizerunkach ikon kultury masowej czy obiektów budzących powszechną chęć ich posiadania – obecne są w polu sztuki już od co najmniej kilku dekad. Znajdowały odzwierciedlenie w wielu nurtach i strategiach artystycznych: od pop-artu po sztukę krytyczną. Choć posługiwano się nimi w różnych kontekstach, zawsze unaoczniały to, jak ważną część naszego życia stanowią pragnienia. Owe marzenia, dążenia czy żądze mogą być energią twórczej ewolucji i rozwoju, siłą napędową zmian, jak i wyrazem niewinnej, niemal dziecięcej fascynacji określonym obiektem. Z drugiej strony – napędzane mechanizmem ciągłego nienasycenia – prowadzą także do frustracji, poczucia przymusu, wykluczenia i braku.

Odniesienia do kultury konsumpcyjnej pozwalają artystkom i artystom podejmować krytyczną refleksję nad materializmem czy hedonizmem – wszechobecnymi i wpisanymi w ludzką naturę. Dają również możliwość podjęcia z odbiorcami intelektualnej gry, która w szerszej perspektywie pozwala zdefiniować i opisać zmieniającą się na przestrzeni lat rzeczywistość. Skłaniają też do skoncentrowania uwagi na społecznie istotnych problemach, uzmysławiając m.in., że wytwarzanie dóbr ma swoje ciemne strony, związane chociażby z nadmierną eksploatacją zasobów naturalnych czy uwikłaniem w polityczne rozgrywki. System ekonomiczny, w którym żyjemy, wiąże się jednak nie tylko z konsumpcją rzeczy namacalnych. Pod wpływem kultury masowej również wizerunek stał się towarem. Łatwo to dostrzec, gdy przyjrzymy się reprezentacjom kobiet, stereotypowo postrzeganych jako dostarczycielki przyjemności.

Im bardziej rzeczywistość przesycona jest obrazami niosącymi obietnicę satysfakcji, tym intensywniejszy powinien być namysł nad tym, czy to, czego pragniemy, realnie poprawia nasz dobrostan. Wystawa „Słodkiego, miłego życia” stawia więc w tym kontekście szereg pytań. W jaki sposób konsumpcja definiuje poczucie szczęścia? Co na przestrzeni dekad pobudzało masową wyobraźnię i stanowiło przedmiot pożądania? Czy zrodzone kiedyś apetyty zostały w satysfakcjonujący sposób zaspokojone? Czy utrwalone ikony popkultury są w stanie zdefiniować rzeczywistość na nowo?

Artystki i artyści (m.in.): Marta Antoniak, Sharon Balaban, Thomas Bayrle, Roman Cieślewicz, Iwona Demko, Jan Dobkowski, Agata Dworzak-Subocz, Jan Dziaczkowski, Maurycy Gomulicki, Władysław Hasior, Paweł Jarodzki, Paweł Franciszek Jaskuła, Tomasz Kawiak, Kijewski / Kocur, Joseph Konopka, Jerzy Kosałka, Alicja Kozłowska, Jerzy Krawczyk, Lucjan Mianowski, Natalia LL (Natalia Lach-Lachowicz), Ola Nenko, Michał Prażmo, Mariola Przyjemska, Karol Radziszewski, Andrzej Sadowski, Janek Simon, Zdzisław Sosnowski, Niki de Saint Phalle, Daniel Spoerri, Wiktoria Walendzik, Małgorzata (Et Ber) Warlikowska, Ai Weiwei, Wojciech Zasadni, Jerzy Ryszard „Jurry” Zieliński

Kuratorki: Paulina Brzuskiewicz-Kuhn, Natalia Cieślak
Współpraca kuratorska: Aleksandra Wantuch
Produkcja: Wojciech Ruminski
Aranżacja oświetlenia: Mikołaj Makiłła
Identyfikacja graficzna: Katarzyna Ostrowska