Mała ikona stylu - Powiatowe Centrum Kultury w Strzelcach Opolskich, Opolskie, Strzelce Opolskie

Pierwsze torebki pojawiły się już w starożytności. W Egipcie za czasów rządów Króla i Faraonów, torebka była symbolem władzy i boskości. Stawiano, wówczas, wysokie wymagania pod względem doboru materiałów. Torebki te wyrabiano ze skóry i złota i pełniły rolę amuletów. Z czasem pojawiły się sakiewki o różnych kształtach noszone na drewnianych kijach. W V wieku dzięki twórczej wyobraźni wykreowano nową formę torebki w kształcie ozdobnego woreczka noszonego na biodrach. Kiedy pojawiły się torebki jałmużne, w które wkładano datki, powstawały bogato zdobione woreczki w różne ornamenty, które świadczyły o dobrym guście i wytworności dam wysokiego urodzenia. Osoby niższego stanu nosiły proste woreczki.

W XVIII wieku w Paryżu, stolicy kultury i sztuki, pojawiły się niezwykle eleganckie torebki do noszenia w ręce. W okresie Renesansu torebki stanowiły prawdziwe dzieła sztuki świadczące o wspaniałym rozwoju sztuki zdobniczej. Wyszywane perłami, cekinami oraz szlachetnymi kamieniami stanowiły prawdziwe, unikalne dzieła, co świadczyło nie tylko o ich funkcji użytkowej, lecz przede wszystkim o ich wartości estetycznej. Ponieważ torebki były integralną częścią ubioru, musiały swą formą nawiązywać do stroju, pory roku i innych czynników np. pochodzenia społecznego. Pojawiły się torebki w stylu reticule i niezbędnik. Były to woreczki ściągane eleganckimi tasiemkami, noszone na nadgarstkach lub na przedramieniu. Inny rodzaj torebki to shopperki – duże, pakowne torby oraz listonoszki – torebki na długim pasku noszone przez ramię. Już w XIX wieku wprowadzano nowe rozwiązania konstrukcyjne np. bigle – ramki zamykające torebkę oraz zamki błyskawiczne, co znacznie poprawiło jej funkcję użytkową.

W pierwszej połowie XX wieku rozpoczęła masową produkcję damskich torebek, przez co były bardziej dostępne dla mniej zamożnych kobiet. W erze rozwoju przemysłu, kobiety zaczęły podróżować koleją i odbywać podróże morskie, dlatego torebka nie była przypadkową ozdobką, lecz stała się potrzebą solidnej, wielkiej torby bagażowej. Kuferki te wykonane ze skóry, posiadały liczne zdobienia. Były to pierwsze torby skórzane. Tego typu torba skórzana stała się inspiracją dla wielkich kreatorów mody. W tym czasie obróbka skóry stała na bardzo wysokim poziomie, więc surowiec nie stanowił problemów dla wyobraźni wielkich kreatorów. Jednym z nich był Louis Vuitton, który w 1854 roku otworzył w Paryżu własną manufakturę. W Londynie wykwintną galanterię rozwinął Guccio Gucci, który jako pierwszy wprowadził do torebki bambusową rączkę. Piękny styl damskiej torebki kreowały świeżo powstające wielkie Domy Mody. Dom Mody „Hermes”, zainspirował się damskim siodłem, projektując torebkę z rączką i zapinaną za pomocą paska. Pierwsza torebka noszona przez ramię powstała w pracowni „Coco” Chanel. Projektantka pochodziła z biednej rodziny, lecz dzięki swej pracowitości i talentowi, stała się ikoną mody światowej. Torebki Chanel były robione z najwyższej jakości skóry, w kształcie prostokąta na metalowym łańcuszku. W latach 80-tych XX wieku królowały torebki nerki podkreślające smukłą sylwetkę, zaś torebki vintage były lakierowane z długimi uchwytami ze skóry. Tworzywa, z których wyrabiano torebki były przeróżne od naturalnych po syntetyczne.

O tym, że damska torebka stała się niezbędnym elementem życia codziennego, świadczy anegdota o Królowej Elżbiecie II, która określała swoje ulubione torebki jako „atrybut i narzędzie”. Bez torebki nie czuła się w pełni ubrana. Wydaje się, że wiele kobiet odczuwa to podobnie. Chociaż współczesna torebka nie jest jedynie luksusowym dodatkiem do stroju wyjściowego, ale jest praktycznym „przyjacielem” w życiu codziennym pracującej zawodowo kobiety. To co znajduje się wewnątrz, jest słodką tajemnicą użytkowniczki, chociaż o tym pomyśleli projektanci, wszywając do jej wnętrza liczne przegródki i kieszenie. Ponadczasowa torebka wywodzi się z tradycji najdawniejszych czasów. Zawsze urzeka pięknem i funkcjonalnością.