Czas jest Byciem, Bycie jest Czasem. Czas wewnętrzny i sztuka Bożenny Biskupskiej - Centrum Nauki i Kultury Młyny Rothera, Kujawsko-Pomorskie, Bydgoszcz

Czym jest czas, jeśli nie mierzymy go zegarem, lecz doświadczamy go poprzez własne istnienie? Wystawa „Czas jest Byciem, Bycie jest Czasem. Czas wewnętrzny i sztuka Bożenny Biskupskiej” stawia to pytanie, prezentując dorobek jednej z najważniejszych polskich artystek powojennych. Na przestrzeni ponad pięciu dekad artystka wypracowała unikalny język artystyczny, obejmujący malarstwo, rzeźbę, rysunek, instalację i wideo. Ekspozycja pokazuje, że wszystkie te media były dla niej sposobem badania czasu – rozumianego nie jako chronologia, lecz jako doświadczenie, proces przemiany i fundamentalny wymiar ludzkiego istnienia.

To najbardziej kompleksowa prezentacja twórczości Bożenny Biskupskiej, jaka kiedykolwiek została zorganizowana w Bydgoszczy. Na wystawie zaprezentowanych zostanie ponad 90 prac. Odczytując dorobek artystki przez pryzmat koncepcji czasu wewnętrznego, ekspozycja odsłania zaskakujące związki pomiędzy dziełami powstałymi nawet w odstępie ponad czterdziestu lat i proponuje nowe spojrzenie na czas jako motyw przewodni całej jej praktyki artystycznej.

Wystawa prezentowana będzie w trzech historycznych, wzajemnie powiązanych przestrzeniach: Młynach Rothera, Klubie Mózg oraz Galerii Współczesnej. Każde z tych miejsc ukazuje inny wymiar praktyki artystycznej Bożenny Biskupskiej, tworząc dialog pomiędzy architekturą, historią i eksperymentem. Wspólnie zapraszają odbiorców do doświadczenia relacji między czasem wewnętrznym i zewnętrznym, pamięcią, przemijaniem i istnieniem.

Organizator: Mózg Foundation – Fundacja Muzyki Współczesnej i Form Interdyscyplinarnych
Współorganizatorzy: Fundacja Sztuki Współczesnej In Situ i Młyny Rothera

Bożenna Biskupska – malarka, rzeźbiarka, autorka instalacji i wideo. Urodzona w 1952 r. w Warszawie w rodzinie fotografów. Studiowała malarstwo w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu (1970–1972) oraz w
Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (1972–1976), gdzie uzyskała dyplom z wyróżnieniem w pracowni prof. Tadeusza Dominika. Podejmuje poszukiwania
artystyczne w zakresie rzeźby, malarstwa, rysunku i instalacji. Stosuje w realizacjach różnorodne materiały – beton, brąz, folie negatywowe, len, trociny, żywice. Prezentowała swoje prace m.in. w Międzynarodowym Laboratorium Kultury w Sokołowsku (Gabinet Możliwości Vol.1, 2025 i Vol.2, 2026), Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Ołomuńcu (Triennale Książki Artystycznej, Czechy, 2025), Muzeum Narodowym we Wrocławiu (Artystka i Budowla Możliwa, 2024), Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku (Rzeźby kontenerowe, 2024), Galerii Wallspace w Warszawie (Śladem Jednonogiego, 2024), BWA Wrocław (Olbrzymki, 2024), Starej Kopalni – Centrum Nauki i Sztuki w Wałbrzychu (2018), w Berlinie (SIEGesIKONen / Icons of Victory – transForm, 2009), Bolonii (Art First, 2006), Chicago (Form and Colour, Forum+ Gallery, 2003), Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku (Formy, 2003), w Muzeum Rzeźby im. Xawerego Dunikowskiego w Królikarni (2002), Büdelsdorfie (NordArt, 2000), na XIV Międzynarodowym Biennale Małych Rzeźb w Brązie w Padwie (1986), w Zachęcie – Narodowej Galerii Sztuki (1986), w Waszyngtonie (A Woman’s View, World Bank, 1995) oraz na 41. Biennale w Wenecji (1984). Otrzymała I nagrodę na V Międzynarodowym Biennale Miniatury Tkackiej w Savaria Museum (1984), nagrodę I stopnia im. Stanisława Wyspiańskiego za malarstwo i rzeźbę (1984), stypendium Ministra Kultury i Sztuki (1984) oraz Nagrodę Krytyków Sztuki im. Jerzego Stajudy (2018). Od 2007 roku działa w ramach Fundacji Sztuki Współczesnej In Situ, współzałożonej wraz z Zygmuntem Rytką i Zuzanną Fogtt, przekształcając opuszczone Sanatorium Brehmera w Sokołowsku w Międzynarodowe Laboratorium Kultury. Prace artystki znajdują się m.in. w zbiorach Muzeum Sztuki w Łodzi, Państwowego Muzeum Auschwitz-Birkenau, Muzeum Narodowym, BWA, Galerii Studio, a także w kolekcjach prywatnych w Polsce i za granicą.