Sala Renesansowa jest największą i najbardziej okazałą komnatą tarnowickiego Zamku. Wzbogacona została w neorenesansowy strop oraz wyjątkowe krzesła wykonane według autorskiego projektu obecnego właściciela, podobnie jak elementy stolarki czy metaloplastyki w całym Zamku. Ze względu na stylistykę krzeseł, nawiązującą do przedstawienia tarczy herbowej, sala ta nosi zamienną nazwę Sali Rycerskiej.
Na ekspozycję Sali Renesansowej/Rycerskiej składają się również dwie oryginalne, osiemnastowieczne szafy pochodzące z Drezna oraz Hamburga. Na szczególną uwagę zasługuje szafa hamburska, która jest idealnym przykładem ewolucji tego mebla. Epoka baroku to zmiana mody, wprowadzenie ciężkich, bufiastych szat, a co za tym idzie konieczność przechowywania ich w olbrzymich, dwuskrzydłowych szafach, gdzie mogły swobodnie wisieć, a nie leżeć na półkach.
Wśród różnych typów szaf prym wiedzie tzw. szafa hamburska, która osiągnęła swoją doskonałość stylistyczną ok. 1700 roku. Dwuskrzydłowa z jedną lub dwiema szufladami, wsparta na pięciu baniastych nogach, ze zwieńczeniem w postaci szerokiego gzymsu profilowanego, z przełamanym szczytem, wzbogaconym przez rzeźbiony akcent w punkcie centralnym. Płyciny drzwi posiadają w narożnikach rzeźbione akcenty, podobnie jak i trzy pilastry, między którymi znajdują się skrzydła drzwi. W motywach snycerskich dominuje cały arsenał atrybutów baroku: putta, postacie ludzkie, motywy roślinne, owoce i zwierzęta, które wybijają się na plan pierwszy, potraktowane w sposób pełny, nie pozbawiony ruchu. Szafy te osiągają ogromne wymiary zarówno w wysokości, jak i w szerokości.