| Dzień tygodnia | Godziny otwarcia | ||
|---|---|---|---|
| wtorek | 11:00 - 19:00 | ||
| środa | 11:00 - 19:00 | ||
| czwartek | 11:00 - 20:00 | ||
| piątek | 11:00 - 19:00 | ||
| sobota | 11:00 - 19:00 | ||
| niedziela | 11:00 - 19:00 | ||
| Święta i dni zwiedzania | Godziny otwarcia | |
|---|---|---|
| 2026.11.01 (niedziela) | x | |
| 2026.11.11 (środa) | x | |
| 2026.12.24 (czwartek) | x | |
| 2026.12.25 (piątek) | x | |
| 2026.12.26 (sobota) | x |
| Bilety | ||
|---|---|---|
| normalny | 15.00 PLN | |
| ulgowy | 10.00 PLN | |
| rodzinny | 25.00 PLN | 2 osoby dorosłe i dzieci |
| Dodatkowe informacje | |
|---|---|
Bilety wstępu na wystawy: na dwie lub wszystkie wystawy na jedną wystawę dla okaziciela Karty Dużej Rodziny rodzinny na 1 wystawę rodzinny na 2 lub wszystkie wystawy dla dzieci i młodzieży dla posiadacza karty WarsawPass W czwartki wstęp wolny |
Aneta Grzeszykowska podejmuje w swoich pracach tematy egzystencjalne, bada fenomen tożsamości, tropi ambiwalencje wizerunku człowieka.
Artystkę interesuje performatywny wymiar fotografii i potencjał tego medium, pozwalający na manipulowanie obrazami oraz ich twórcze trawestacje. Usuwa na przykład postaci ze zdjęć, kwestionuje własną tożsamość, a także bezceremonialnie przechwytuje na własne potrzeby prace innych artystek.
Podstawowym materiałem twórczym dla Grzeszykowskiej pozostaje jej własne ciało, poprzez które bada złożone spektrum tożsamości. W sferze koncepcyjnej ważne są dla niej zatem także doświadczenia i emocje czerpane z własnego życia. Artystka pracuje najczęściej cyklami, co pozwala jej wielokrotnie przetwarzać różne aspekty problemów i zjawisk, które podejmuje. Obok fotografii do najbardziej znanych prac Grzeszykowskiej należą rzeźby-lalki szyte od 2007 roku jako autoportrety lub wyimaginowane podobizny z przyszłości jej córki.
Wystawa ma charakter retrospektywny. Pokazane na niej zostaną prace z jedenastu cykli fotograficznych zrealizowanych w latach 2006-2026, a także filmy wideo i rzeźba Franciszka 2025 z Kolekcji CSW. Merytoryczna spójność, jaka cechuje twórczość Grzeszykowskiej, pozwala na achronologiczne łączenie zdjęć z różnych serii. Z tego osobliwego palimpsestu wyłania się opowieść o postępującym dekonstruowaniu własnej tożsamości, narastającym niepokoju egzystencjalnym i nieuchronnym przemijaniu – stopniowym osuwaniu się w nicość. Szczęśliwie, powagę tematyczną swoich prac artystka nierzadko kontruje humorystycznymi elementami, a jej prace spowija aura niesamowitości.